Jij (mijn zoon van 16) legt de lat al jaren (te) hoog. Wilt graag dat anderen je zien, trots op je zijn…. Je wilt niemand tot last zijn. Tegenslagen verwerk je alleen. Je werd gepest en zei niets, want het lag immers aan jezelf, wat heeft een ander eraan om het te weten? School werd steeds moeilijker, examen lukte niet… wat een teleurstelling. Hoe vaak we ook tegen je zeiden dat het niet erg was, dat we van je houden, dat je goed bent zoals je bent…. Het hielp je niet. Het nieuwe examenjaar vol goede moed gestart, je zou wel laten zien dat het je lukt…. Helaas werd het al gauw teveel en wilde je er niet meer zijn….. wat zijn we ontzettend blij dat je er nog bent! 

We zien je strijd, je worsteling…. Maar je doet het niet meer alleen! School is nu niet belangrijk, jij moet nu hard werken om weer in jezelf te geloven, jij bent nu het allerbelangrijkste! We zijn ontzettend trots op je! Liefs van mama

Gepubliceerd op: www.thuiszittersinhetlicht.nl